Για ένα συνέδριο των μελών.

89 0

του Παναγιώτη Ιωακειμίδη **

Το 3ο συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ έχει δημιουργήσει μεγάλες προσδοκίες σε όλους εμάς τους αριστερούς που ξεκινήσαμε σε αυτό το κόμμα, στα όρια της επιβίωσής του και σήμερα κουβεντιάζουμε, για το κυβερνητικό πρόγραμμα της δεύτερης φοράς αριστεράς.

Μεγάλες προσδοκίες έχει από εμάς ο ελληνικός λαός, ο οποίος με την οικονομική κρίση 2009-2014, έχασε μεγάλο μέρος των εισοδημάτων του, από την εφαρμογή νεοφιλελεύθερων επιλογών και συνεχίζει να χάνει κομμάτια από την ζωή του, με την υγειονομική κρίση, την ακρίβεια σήμερα, αποτέλεσμα της πολιτικής Μητσοτάκη.

Από αυτό το συνέδριο πρέπει να βγούμε με ένα πρόγραμμα αριστερό αλλά και ρεαλιστικό, προσαρμοσμένο στις συνθήκες που βιώνουμε, το οποίο θα δίνει λύσεις στα προβλήματα της ελληνικής κοινωνίας. Δεν πρέπει να περιμένουμε να χάσει ο Μητσοτάκης, αλλά να κερδίσουμε εμείς, με το πρόγραμμά μας, τον ελληνικό λαό.

Όσον αφορά την συζήτηση που γίνεται για τις καινοτόμες προτάσεις του Προέδρου, για την εκλογή και του Προέδρου και της Κεντρικής Επιτροπής από την βάση του κόμματος, με βρίσκει σύμφωνο διότι έτσι αναβαθμίζεται ο ρόλος του μέλους του κόμματος.Παράλληλα περιορίζεται ο ρόλος των τάσεων που μέχρι σήμερα λειτουργούν, ως μηχανισμοί διαιώνισης μιας ιδιότυπης νομενκλατούρας , στα μέτρα τα δικά μας φυσικά.

Πιστεύω όμως ότι αυτό που έχει ιδιαίτερη σημασία σε αυτό το συνέδριο και έχει υποβαθμιστεί είναι τα άρθρα,25 που αφορά την διενέργεια των δημοψηφισμάτων και 33 που αφορά την σχέση του ΣΥΡΙΖΑ, του κόμματος και του Κράτους.

Και τα δύο αυτά άρθρα αναβαθμίζουν το μέλος του κόμματος,  ως κυρίαρχο, σε ένα σύγχρονο κόμμα της Ριζοσπαστικής Αριστεράς. Εάν αυτά τα δύο εργαλεία τα είχαμε χρησιμοποιήσει κατά την διάρκεια της διακυβέρνησης του κόμματός μας, θα είχαμε αποφύγει λάθη και κακοτοπιές.

Αυτό το οποίο βιώσαμε, την περίοδο 2015-2019, είναι το αντίθετο, η υποβάθμιση του κόμματος και η ελέω Υπουργού διακυβέρνηση της χώρας. Οι υπουργοί, ή για να είμαι πιο ακριβής, οι περισσότεροι υπουργοί, δεν ήθελαν να έχουν σχέση με το κόμμα. Κάποιοι δε ή κάποια υπουργός, εμάς του συνδικαλιστές του ΣΥΡΙΖΑ, μας αντιμετώπιζε ως εχθρούς.

Τα τμήματα είχαν κάποιεςεπεξεργασίες, πριν πάρουμε την κυβέρνηση, πετάχτηκαν στα σκουπίδια και εφαρμόστηκαν οι πολιτικές του υπουργού και του επιτελείου του, που στις περισσότερες περιπτώσεις, ήταν άγνωστο στους συντρόφους που βίωναν χρόνια τον χώρο.

Με την αναβάθμιση αυτών των δύο άρθρων, να αποφασίζει το κόμμα στις πολύ σοβαρές αποφάσεις με δημοψηφίσματα, δίνεται λαϊκή δυναμική στις πολιτικές του κόμματος, αλλά τα δημοψηφίσματα πρέπει να γίνονται και σε τοπικό επίπεδο για την ανάδειξη υποψηφίων στην τοπική αυτοδιοίκηση, αλλά και σε σοβαρά πολιτικά ζητήματα .

Το άρθρο 33 πρέπει να γίνει πιο συγκεκριμένο και οι αυριανοί κυβερνητικοί να είναι υποχρεωμένοι να σέβονται τις πολιτικές αποφάσεις των κομματικών οργανώσεων.

ΚΑΛΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ. ΚΑΛΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ

** Ο Παναγιώτης Ιωακειμίδης είναι μέλος της 5ης ΟΜ Περιστερίου, π. γραμματέας ΔΣ ΑΔΕΔΥ