«Ντροπαλοί υλιστές» και «ντροπαλοί μαρξιστές».

84 0

Του Δημήτρη Σταυρίδη **

Στα Σχέδια Θέσεων και Καταστατικού το εγχείρημα επίτευξης του στρατηγικού στόχου (του σοσιαλισμού) δεν υποστηρίζεται από τις αναγκαίες αναφορές στις ριζικές ανατροπές, που θα απαιτηθούν στην οικονομική βάση. Στα κείμενα γίνεται πολλή συζήτηση για το εποικοδόμημα, λίγες όμως είναι οι επεξηγήσεις για την οικονομία επί της οποίας αυτό θα ανυψωθεί. Αντ’ αυτών, πολύς βερμπαλισμός!
Διακρίνω δυσκολία να διακηρύξουμε, χωρίς μισόλογα και υπεκφυγές, πως συστατικά στοιχεία στο Πρόγραμμα μας πρέπει να είναι:
– Η επιτακτική ανάγκη να μπεί τέλος στις ιδιωτικοποιήσεις.
– Οι στρατηγικού χαρακτήρα τομείς της οικονομίας της χώρας να βρίσκονται στα χέρια του δημοσίου.
– Η αποφασιστική ενίσχυση του δημόσιου χαρακτήρα στην οικονομία. Με το κράτος στο ρόλο του βασικού σχεδιαστή των μεγάλης κλίμακας παρεμβάσεων.
– Η αναστροφή της πλήρους παράδοσης στο μεγάλο κεφάλαιο του φυσικού πλούτου της χώρας, της ενέργειας, των επικοινωνιών, των υποδομών της.
– Στη σχέση δημόσιου και ιδιωτικού τομέα της οικονομίας, να βαραίνει η κρατική ρύθμιση στην οικονομία και όχι οι κανόνες της «ελεύθερης αγοράς».
– Τα μεγάλα δημόσια προγράμματα αποτελούν αναγκαιότητα και προϋπόθεση για την οικοδόμηση του ισχυρού κοινωνικού κράτους που ευαγγελιζόμαστε. Στην υγεία, στην παιδεία, στην απασχόληση, στη στέγαση και όπου αλλού πρέπει. Με προτεραιότητες, με χρονοδιαγράμματα, αποτυπωμένα σε κυβερνητικές θητείες.

Στα κείμενα, όπου γίνεται εκτενής αναφορά στις καταβολές του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, δεν βρήκα ούτε μιά σειρά για την κοσμοθεωρία του μαρξισμού. Από το όλο κείμενο των Σχεδίων οι λέξεις Μαρξ, μαρξισμός, μαρξιστικός, εξοβελίζονται. Σα να μην υπήρξαν ποτέ σημείο αναφοράς για την ιδεολογία και τον πολιτικό προσανατολισμό μας, όλα αυτά τα χρόνια που προηγήθηκαν.
Σα να ντρεπόμαστε να δηλώσουμε πως μέσα από τα κείμενα του Μαρξ γίναμε αυτό που σήμερα είμαστε.
Κάποτε ο Μαρξ κι ο Ένγκελς μιλούσαν για τους «ντροπαλούς υλιστές». Και εμείς σήμερα με τα Σχέδια Θέσεων και Καταστατικού αυτοπροσδιοριζόμαστε σε κάτι λιγότερο από «ντροπαλούς μαρξιστές».

Κλείνοντας και εντελώς επιγραμματικά πιστεύω πως:
Η διεύρυνση του ΣΥΡΙΖΑ και το άνοιγμα του κόμματος στην κοινωνία είναι πολιτικά αναγκαίες και ιστορικά επιβεβλημένες. Αυτό όμως πρέπει να γίνει με αποκρυστάλλωση της πολιτικής μας φυσιογνωμίας και κατοχύρωση του πολιτικού μας προσανατολισμού, ως κόμματος της ριζοσπαστικής αριστεράς.
Η μετατροπή του ΣΥΡΙΖΑ σε κεντροαριστερή παράταξη δε με αφορά. Ούτε η μετατροπή του σε εκδοχή του πρώιμου ή του ύστερου ΠΑΣΟΚ. Η σοσιαλδημοκρατία έκλεισε τον ιστορικό της ρόλο, η αναζήτηση για τη φυσιογνωμία της σύγχρονης ριζοσπαστικής αριστεράς είναι αναγκαίο να συνεχιστεί.

** Ο Δημήτρης Σταυρίδης είναι Γραμματέας του Συλλόγου Εργαζομένων Δήμου Χαϊδαρίου, Μέλος της Νομαρχιακής Επιτροπής Δυτικής Αθήνας (ΟΜ Κέντρου Χαϊδαρίου).