25 Νοεμβρίου: λέμε όχι στη βία κατά των γυναικών

125 0

Ανακοίνωση της Νομαρχιακής Επιτροπής Δυτικής Αθήνας του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ με αφορμή την 25η Νοεμβρίου: Διεθνή Ημέρα για την Εξάλειψη της Βίας κατά των Γυναικών.

Η βία κατά των γυναικών, φαινόμενο τόσο παλιό όσο και οι πατριαρχικές μας κοινωνίες, αναγνωρίστηκε ως κοινωνικό πρόβλημα, έγινε «ορατή», μόλις τις τελευταίες δεκαετίες χάρη στις έρευνες και τους αγώνες των φεμινιστριών, που έγιναν αποδεκτές και από τους μεγάλους διεθνείς οργανισμούς, όπως ο ΟΗΕ, η Ε.Ε., το Συμβούλιο της Ευρώπης, κ.ά. Τα αίτιά της συνδέονται άμεσα με την ανισότητα που υπάρχει μεταξύ γυναικών και ανδρών, καθώς και τις κοινωνικο-οικονομικές δομές εξουσίας, τόσο στη δημόσια όσο και στην ιδιωτική σφαίρα της ζωής, γεγονός που διαμορφώνει ένα κοινωνικό και πολιτιστικό περιβάλλον μέσα στο οποίο η βία κατά των γυναικών με τον έναν ή τον άλλο τρόπο γίνεται αποδεκτή. Οι Διεθνείς Συμβάσεις αναδεικνύουν τη βία κατά των γυναικών ως μορφή διάκρισης, η οποία εμποδίζει σοβαρά την ικανότητα τους να απολαμβάνουν τα δικαιώματα και τις ελευθερίες τους σε ισότιμη βάση με τους άνδρες. Σύμφωνα με τον Οργανισμό Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (FRA):

1) μία στις τρεις γυναίκες έχει βιώσει σωματική ή/και σεξουαλική βία από την ηλικία των δεκαπέντε ετών,

2) πενήντα γυναίκες χάνουν τη ζωή τους κάθε εβδομάδα λόγω της ενδοοικογενειακής βίας,

3) το 75% των γυναικών έχουν δεχθεί σεξουαλική παρενόχληση στον επαγγελματικό τους βίο,

4) το ετήσιο κόστος από την έμφυλη βία στην Ευρωπαϊκή Ένωση έχει υπολογιστεί ότι ξεπερνάει το αστρονομικό ποσό των 225 δισεκατομμυρίων ευρώ.

Ακραία μορφή έμφυλης βίας αποτελεί η γυναικοκτονία. Το βασικό κίνητρο μιας γυναικοκτονίας είναι το φύλο του θύματος,  αλλά συχνά και η άρνηση συμμόρφωσής του στα πατριαρχικά προτάγματα, άρνηση που επιτάσσει την τιμωρία του με τον πιο ακραίο τρόπο. Με δυο λόγια, η γυναικοκτονία είναι η θανάτωση των γυναικών από τους άνδρες, απλά και μόνο επειδή είναι γυναίκες. Αφορά όλες τις μορφές και τα είδη σεξιστικής δολοφονίας, ανεξάρτητα από το εάν προκαλούνται από μισογυνισμό, από σεξουαλική ευχαρίστηση ή από την αίσθηση της κυριαρχίας επί των γυναικών και άλλων θηλυκοτήτων. Πρόκειται για συγκεκριμένη πατριαρχική, σεξιστική πολιτική με εργαλείο τη δολοφονία. Δυστυχώς το νομικό μας σύστημα, όπως έδειξε και η πρόσφατη συζήτηση στη βουλή για την αλλαγή του Ποινικού Κώδικα, δεν εντάσσει, τον όρο στον Λόγο του, παρά το αίτημα των φεμινιστικών και γυναικείων κινημάτων, γεγονός που συσκοτίζει τα κίνητρα και τις επιπτώσεις του εγκλήματος κι έτσι για άλλη μια φορά το εγγενώς μισογύνικο νομικό μας σύστημα αποδεικνύεται ανίκανο να προστατέψει τον μισό πληθυσμό του κράτους, τις γυναίκες.

Το βέβαιο είναι πως η έμφυλη βία εξακολουθεί να αναπαράγεται σε κάθε χώρα και πολιτισμό, προκαλώντας θανάτους γυναικών, καθώς και βαριές σωματικές και ψυχικές απώλειες στις ζωές τους, των οικογενειών τους και της κοινωνίας γενικότερα. Ενώ οι περισσότερες κοινωνίες απαγορεύουν τη βία, στην πραγματικότητα συχνά συγκαλύπτεται ή γίνεται ανεκτή. Η αντιμετώπιση της έμφυλης βίας και ιδίως αυτής σε βάρος των γυναικών, εξακολουθεί και παραμένει σοβαρό κοινωνικό και πολιτικό ζήτημα, με σημαντικό αντίκτυπο για τη δημοκρατία, την ανάπτυξη και την κοινωνική συνοχή.

Απαιτούμε την αναγνώριση και την αποδοχή των φόνων ως εγκλημάτων μίσους με σεξιστικά κίνητρα και την ένταξη του όρου στον Ποινικό μας Κώδικα.

Απαιτούμε την αναγνώριση και την αποδοχή των φόνων ως εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας, λόγω του μεγέθους των συγκεκριμένων δολοφονιών παγκόσμια.